Wiersze

1
Na niebie rude żagwie —- na wodzie złote żagle —- gwiazda w zenicie.

W oknie —- postać samotna, którą smutek omotał… Szlocha —- widzicie?

Znikły żagwie rozwiane, zeszły żagle rumiane z falistej niwy.

Ty, coś w oknie zakrzepła, miej trochę dumy —- nie płacz w czasie wzgardliwym!

2
Spadła gwiazda przez niebo, z rezygnacją swą niemą, w przebiegu krzywym…

Wśród innych gwiazd powodzi nie płacze, nie dochodzi niebiańskiej krzywdy.

Możesz się od niej uczyć, gdy bez buntów i uczuć w smudze dogasa —-
Gdyż nie ma w świecie miejsca dla płaczącego serca, tego pariasa…

Share Button

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>